Het is vandaag nieuwjaarsdag. Langzaam aan breekt na de feestdagen het normale leven weer aan. Dagen die voor alleengaanden en rouwdragenden helemaal niet zo feestelijk zijn, trouwens. Sinds onze kinderen niet meer thuis wonen hebben Marja en ik de kerstboom afgeschaft. Niet uit principe of zo, maar gewoon, omdat we zo’n boom eigenlijk maar flauwekul vinden. Wel hangt er hier en daar een ster in huis, steken we een paar kaarsen aan en versiert vrouwlief de kamer en keuken met wat (nep)dennentakken met lampjes. En natuurlijk wordt er jaar in jaar uit de kerststal tevoorschijn gehaald. Om eerlijk te zijn, de stal zelf is ooit gesneuveld, maar de beeldjes van Jozef, Maria, hun kind Jezus en een paar herders krijgen iedere Kerst weer een ereplaats. Deze beeldjes zijn eigenlijk een ‘erfenis’ van Marja’s room-katholieke ouders. In het protestantse nest waarin ik opgroeide was een kerstboom prima, maar de kerststal met beeldjes waren taboe. Ik kan me niet herinneren dat er ooit in protestantse gezinnen een dergelijk stalletje stond. En eerlijk gezegd vind ik dat ten onrechte. Een stalletje met beeldjes staan heel wat dichter bij de werkelijke betekenis van Kerst dan een versierde boom of een dikke nep sinterklaas in een arrenslee. Tussen de uitgestalde beeldjes in onze kamer staan ook wat dieren. Een paar schapen en een os en een ezel. Ik kan nog begrijpen dat de schapen met de herders zijn meegekomen naar Bethlehem, maar die os en die ezel komen nergens voor in het Kerst Evangelie maar wel in iedere afbeelding van de kerststal. Hoe zou dat komen? Wie wat speurwerk doet kan in het oudtestamentische bijbelboek Jesaja ook een os en een ezel tegenkomen. Jesaja schrijft namelijk: een rund kent zijn bezitter en een ezel de kribbe van zijn eigenaar, maar Israël heeft geen kennis, Mijn volk heeft geen inzicht (Jesaja 1:3). Zouden die os en die ezel een sneer kunnen zijn naar het Joodse volk omdat ze niet in de gaten hebben gehad dat het Kind in die kribbe hun Messias is, terwijl een os en ezel wèl weten waar ze hun voer vandaan moeten halen? Het zou maar zo kunnen. En als dat zo is, zou dat dan niet ronduit beledigend voor onze Joodse medemens zijn? Ik denk dat die os en die ezel daarom niet helpend zijn om te laten zien wie het Kind in de kribbe werkelijk is. Ze staan eerder in de weg. Mensen gaan pas echt zien wie Hij is, als zijn grondpersoneel wat meer het liefdevolle gedrag van hun Meester gaan vertonen. Zou mooi zijn als we dat ons ten doel stellen in 2026. Ik ga ervoor…..jij ook? Gezegend nieuwjaar.
0 Comments
Leave a Reply. |
columns van peter
Januari 2026
|
